MAGDA HUECKEL.

Jakiś czas temu spotkałam się z cyklem „Autoportrety obsesyjne” w Galerii FF w Łodzi.

Fotografie prezentowane były na czarnych w ścianach w wyciemnionych pomieszczeniach.

Światło wydobywało subtelnie obraz. Trzeba było mocno zbliżyć się do fotografii, żeby zobaczyć co przedstawiają.

Ten moment obcowania z pracami Magdy na długo zapadł mi w pamięci.

Opis towarzyszący wystawie, wyjaśniający sposób powstania fotografii, przeczytałam na samym końcu. Przyznam, że taka kolejność mnie osobiście odpowiada najbardziej 🙂

Fot. Magda HueckelFot. Magda HueckelFot. Magda HueckelFot. Magda HueckelFot. Magda HueckelFot. Magda HueckelFot. Magda Hueckel

„(…) Niewątpliwie znaczącym pozostaje fakt połączenia ze sobą autoportretu i martwej natury w postaci gnijących owoców. Gra pomiędzy gatunkami, którą prowadzi artystka, niesie za sobą określone konsekwencje. Fragmenty ciała, wyłaniające się z czarnego tła, stają się niemal rzeźbiarskimi rekwizytami w poszczególnych fotografiach. Uprzedmiotowione ciało, pokryte śladami uszczerbku, nieodzownie konotuje sam proces destrukcji i przemijalności wpisanej w egzystencje żywej istoty. Ciało zajmuje zatem miejsce obiektu w wanitatywnej martwej naturze. Jednocześnie, w martwej naturze pozbawionej ex definitione fizycznej obecności człowieka, uobecniony zostaje ludzki pierwiastek. Transgresja ta odbywa się jednak jedynie na poziomie wizualnym, ciało zastępuje bowiem tradycyjną ikonografię, odnoszącą się do fundamentalnych kwestii egzystencji za pomocą natury i symboli…”
Dorota Łuczak, wstęp do katalogu wystawy „Autoportrety obsesyjne” (fragment), Galeria Piekary, Poznań 2009

„(…) Sposób, w jaki Hueckel ukazuje lęk przed rozpadem ciała, wydaje się dość subtelny. Delikatnie, niemal niewidocznie, przychodzi on z zewnątrz, jako coś obcego, być może trudnego do oswojenia. Przemijanie ukazane na zdjęciach nie jest jednak odarte z sensu, nie jest też niczyje – jest KAŻDEGO. Zdjęcia ciała artystki stają się obrazem ogólnego doświadczenia upływającego czasu, jako prostej i oczywistej konsekwencji życia (…). Szczególną uwagę należy zwrócić na fakt, że prace te stworzyła osoba młoda (…), która podjęła próbę zmierzenia się z tematem wykluczonym, żeby przywrócić go spojrzeniu…”
Katarzyna Majak, wstęp do katalogu wystawy „Autoportrety obsesyjne” (fragment), Galeria Piekary, Poznań 2009

Autorem wszystkich powyższych fotografii jest Magda Hueckel.

Źródło: http://www.hueckel.com.pl/pl
Iza Zdziebko